BAŞKA BİR EVRENDE
Gerçek dünyada neden hep mutsuz son olur ? Aslı’yı kaybedeli
sanki seneler geçmiş gibiydi.O an ki kalp çarpıntım hala aklımda.En son
anımsadığım şey bana korkuyla bakan mavi gözleri idi.Hatalı sollama yapan
karşıdan gelen yeşil araç...Mavi gözler ve yeşil otomobil hala
rüyalarımda.Nişan için neler yaşamıştık,dinin egemen olduğu bir toplumda.Benim
için inançlar önemsizdi,ama aileler...Alevi ve Sünni birlikteliği desem bir şey
ifade eder mi ? Babam Kazım ile Aslı’nın babası Kasım.Arada sadece ‘s’ ve ‘z’
harfleri var.Aileler bizi ayırmak için her şeyi yaptı.Onları dinlemeyip
nişanlandık,kısa bir hafta sonu tatili yapalım der iken bizim bağımızı koparan
yeşil araba...
Ahmet,Aslı’ya o kadar aşıktı ki...Onu anlata anlata
bitiremiyordu.Benden ölümsüz aşklarını resmetmemi istedi.Ahmet’in psiklojisi
iyice bozulmuştu.İntihar etmek istiyordu o yaptığım resme kadar.Odasına astı
çizdiğim şeyi.Ben de olabildiğince pastel tonlarda kırmızı renginin egemen
olduğu bir resim yaptım. o anı hatırlatmak istercesine. Neden mi yol ? Ahmet özellikle benden yol çizmemi
istedi.Acıları suskunluğa büründü,adeta yaşam verdi ona resmim.
Ahmet ise bana kendi şiirini hediye etti,resme karşılık.
Şiiri dinleyelim:
SEVGİLİMİN RENGİ KUMRAL
Mavi gözlerine bakar iken
Kabusla gelen yeşil
Hayatımın anlamını kaybettim o gün
Sıradan bir tablo
Yaşamıma güneş getirdi
Sevdamız yaşıyor
Ölümsüz resmimizde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder