İmgeler diyarında gezinirken gaipten esrarengiz bir ses duydum.Adımı seslendi birisi ya da birileri.Kalemle yazıyorlardı benliğimi papirüs misali kağıda.Titredim ve üşüdüm.Ne hakları vardı ki beni ıssız uykumdan uyandırmaya.Luis Bunuel ile çay içip resim yapmalar,şair Orpheus’un sırlarında dolaşmalar.Avangard ve kült filmler diyorlardı.Hala çözmeye çalışyorlardı anlamları.David Lynch ne güzel demiş anlamaya çalışmayın,sadece izleyin diye.Rüyalar,imgeler,metaforlar...neden,niçin,ne anlatıyor soruları peş peşe geliyor.Hissetmek,düşlerde yaşamak size yetmiyor mu ? Ben kim miyim ? Ne önemi var.Sürrealizm deyin geçin işte.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder