YALNIZ GENCİN HAYATINDAN KISA BİR KESİT
Daracık çatı katında ince uzun delikanlı okuduğu kitabı bıraktı .Zayıf vücudunun hafifliği ile pencereden dışarı baktı. Solgun yüzündeki göz kapakları ezildi, yüzü tiksinti ile buruştu. Karşı caddede orta yaşlarında gürbüz bir adam yine kendisi yaşlarında kadını sokak ortasında tokatlıyordu .Okkalı bir küfür savurdu etrafa bu ülkede kadınları koruyan sözleşmenin birinden daha çıktığını anımsadı.
Sokak ortasında düpedüz katliam vardı. Hiç kimse ise olaya müdahale etmiyordu .Haberlerde eşini döven bir kocanın sözleri çınladı bir anda zihninde ''Eşim değil mi ? döverim de söverim de...'' Osmanlı'yı hatırladı .İlk nüfus sayımını yaptıran 2.Mahmut sadece erkekleri saymıştı. Kadınlar değersizdi doğu toplumlarında. Cumhuriyet'in getirdiği özgürlükler ise ayaklar altına alındı ilerleyen yıllarda.
Tekrar cama baktığında dayak yiyen kadın ile onu döven adam kaybolmuştu .Geriye kalan ise kaldırımdaki kan izleri idi. Yalnızlığının hüznü ile ' Körleşme' kitabını okumaya devam etti. Kien gibi insanlardan tiksiniyordu .İnsanlar sahte idi, sürekli maske takıyorlardı .Uzun zamandır dışarı çıkmıyordu ,çıksa ne olacaktı ki zaten ? Bazen hareket etmek zor geliyor, duş almaya üşeniyordu. Yaşamdaki olayları düşündükçe taşlaşıyordu .Bütün hücreleri hareketsizleşiyor kolunu bile kaldırmakta zorlanıyordu Bütün bu hayat...Yaşamın amacı ne idi ki ?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder